توبا قصیده وغزل چه با ترانه آمدی

برای من که عاشقم چه عاشقانه آمدی

بگو غباربگذردچه باک اگر خزان رسد

بمان بمان بهار من که جاودانه امدی

تواز بهار شبنمی تومعنی شکفتنی

به لحظه های غربتم چه مومنانه آمدی

سکوت من شکسته ای کنار من نشسته ای

میان گریه های من چه بی بهانه آمدی

به خلوت غریب دل به شام تاربی کسی

چه بی خبر رسیده ای چه شاعرانه آمدی

به لحظه لحظه های غم هوای شادمانه ای

صداقتم نثار تو که صادقانه آمدی

are parvane shodam ke param sokhte she ta ateshe eshge to be delam dokhte she

 

    

نجوم نخوندم ولي مي دونم تو هفت آسمون يه ستاره هم ندارم. فيزيك نخوندم ولي مي دونم هر عملي را عكسعملي است. غير از عشق من به تو مي دونم كه واحد اندازه گيري عشق ژول و كالري و وات و ... نيست.

زيست شناسي نخوندم ولي قلب همون دله كه مي تونه براي يك نفر تنگ بشه يا تندتر بزنه. شيمي نخوندم ولي مي دونم اگه عشق نباشه ملكول هاي هيدروژن و اكسيژن نمي نونن اينقدر محكم همديگرو فشار بدن كه اشك جفتشون در بياد...

هيچ واژه اي بيانگر لطف بي کرانت نيست ...

 

وقتی تو هستی قلب من چه ظرفیت عظیمی دارد برای دوست داشتن

       

خانه را با گلهاي سپيد مريم آراستم،تا وقتي مي آيي عطر گلها نوازشت کنند.پنجره را گشودم تا صداي گامهايت را بشنوم و برگهاي سپيد مريم را بوسه زدم، چون مي دانستم آنها را خواهي بوسيد...

وقتي خورشيد به حسادت مي نشيند،جهانم گوياي عشق تو نيست که با تو حرف بزنم.هنوز لطافت کلامت خاکستر زمانم را به تماشا نشسته است و چشمانت در خلوص ديدگانم شعله ور است.در حوالي کدامين چشم از طعم نگاهم پرهيز مي کني؟کجاي زمان ايستاده اي که صدايت رسالت بيداري است. کاش رطوبت قلبت سجاده ي چشمم باشد تا چهار رکعت نماز عشق را به جمالت اقامه بندم.هر چند اسطوره ي نبودنت طعم طلسم قصه هاست.در گرگ و ميش غروبي که دل بهانه گير است.باران صداي عشق سر مي دهد. سر مي گذارم بر حجم سبز دشت. بوي خيس علفزار مي پيچد و رويش هزار ترانه، اي دور مانده.کدامين آواز را سر دهم تا در صبحي که پنجره را مي گشايي، نسيم بوي خيس غريبه ام را عطرآگين خانه ات کنم...

زندگی صفحه رنگین ریاست همه مشتاق به ان مینگریم

عاقبت در ده تقدیر چو باد روزی از لاشه خود میگذریم

زندگی زیباست ای زیبا پسند زنده اندیشان به زیبایی رسند

انقدر زیباست این بی بازگشت کز برایش میتوان از جان گذشت

 

برای دیدن چشمات  ثانیه شماری می کنم

واسه  لمس کردن دستای گرمت   بی قراری می کنم

برای اینکه طاقت دیدن نگاتو داشته باشم  روزی صد بار  نگاهتو تجسم می کنم

واسه جبران روزایی که بدون تو تنها بودم لحظه شماری می کنم

تا بغلت کنمو  بگم 

                                              عزیزم          دوست دارم...